که جهان خرد بودو مرد بزرگ

                                              اشنا ئی غریب

ساده بود و سبز . بی تکبر و بی الایش .سبزی لباسش تورا به یاد مظلومیت سپاهیان اسلام ودیدارش تورا به ملکوت لبخند می برد جانت را با عشق وخدااشتی می داد .

اهل امروز بودو زمان فصلها خوب می فهمید . برکه هیچ خاطره ای از او مکدر نمی شد همیشه یک اغوش اشتیاق یک بغل اشتی ارمغانش بود روحی بیقرار داشت . می گفت از نوجوانی تا کنون

هرگاه عطر عاطفه وعرفان را بوئیده ام دامن صبرم را از دست رفته است .

با وقار الفتی با معنا داشت چهره ای معصوم با موهائی تیره وروشن صورتی همیشه متبسم و غمی که همواره در اوج چشمانش موج می زد . از دیدارش همواره شگفتی حاصل می شد

احاطه اش بر دانشهای جنگ زبانزد خاص و عام بود تواضعش با سلامی وکلامی چهره می نمود احساسش به همه چیز رنگ عاطفه می بخشید اندیشه بلندش همچو افتاب از شرق می تابید مهربانی اش به اب وائینه تجسم می بخشید .

جاده های عشق و ایمان را پشت سر گذاشته بود انبانی از عشق و معرفت را ره توشه خویش ساخته بود پس از بهار اورا در تابشتان پختگی وکمال درک کرده بود مهربان بود وبه به جوانها در جبهه عشق می ورزید

زاد راه خویش را نثار نوسفران می کرد واشکهای اشتیاقش بدرقه راه ایشان می کرد اهل امروز بود

اما دیروز را نیز به بادهای بدرود سپرده بود او خلاصه قرنها شور وشعور این ملت بود او شهاب ثاقبی بود که شبهای جهل را می شکفت و همچو هاله ای از نور روشنائی بخش همرزمانش بود

مهربان بودو به جوانان در جبهه عشق می ورزید به همین  خاطر همه  بچه هااورا دوست داشتند

او اسطوره در خشانی در تقوا بود راز ها و گریه های نیمه شبش ستاره گان اسمان را به گریه می انداخت سترگی وجودش واحساس <بودنش> در میان بچه های جنگ جلا و شکو ه می بخشید

پس از تولدش مادرش اورا موسی نانم نهاد تا در پیری عصای دستش شود

اما موسی وار بر بر بر فرعونیان جهل ونادانی حمله ور شد و برای مبارزه ای بی امان به شهرستان ممسنی هجرت نمود تا رسالت عظیمی که خدای سبحان برعهده اش گذاشته

است به انجام رساند

او براستی هجرتی شروع کرد که در قران خداوند بشارتش داده بود مال و فرزند را رها کرد

شهيد حاج موسي رضازاده در سال ۱۳۱۸ در خانواده متديني در كوي عليا كازرون متولد شد

در سال ۱۳۴۵ به شهرستان ممسني هجرت نمود ودر سن ۴۸ سالگي در اسفند ماه ۱۳۶۶ در

سمت معاونت لجستيك لشكر المهدي شايسته فدخلي جنتي شد ودر جوار رحمت الاهي براي

هميشه ارام گرفت و ما با دنيائي از ياد و خاطره وپاسدار حرمت ايثار عشق اخلاص و خون او

هستيم .

ارزشها و برجستگيهاي اخلاقي حاج موسي

كساني كه سيرت وسيماي كودكيش در خاطر دارند مي گويند:

او صورتي محبوب ودوست داشتني داشت . ارامش عجبي بر وجودش سايه انداخته بود وعطوفت ومهرباني در چهره اش هويدا بود از كودكي با مسجد ومنبر اشنا ودلبسته بود . فرزند معنوي روحانيت ودلبسته وعاشق حسين ع بود اولين بارقه عشق و محبت به اهلبيت بويژه امام حسين ع در مجالس زيارت وروضه ان حضرت بر جان پاكش تابيد

گر نور عشق حق به دل وجانت افتد

يالله كز افتاب جهانخوبتر شوي

قوت ايمان واراده وعزم خلل ناپذيرش زبانزد خاص وعام بود . اهل توكل به خدا وطالب همت بلند بودباور وغيرت ديني خويش را به خانواده اش محدود نساخت بلكه نقش هدايتگر خويش رادر ارشاد شهر وروستائيان كازرون و شهرستان ممسني به كار گرفت و لحظه اي ارام نداشت . چرا كه ايه كريمه

فاذا فرغت فانصب كه شان نبي اكرم ص بود در جان او راسخ گشته بود .

از محرومان وتهدستان دستگيري مي كرد واز شهرت وتظاهر و خود نمائي گريزان بود . گناه هيچكس نتوانست پايش راسست وپشتش را خم كند . به تعلقات دنيا پشت پشت پا زد وبي اعتنا

از كنار زرق وبرقهاي فرينده اش گذشت

سردار و فرمانده لشكر المهدي حاج اسدي در مراسم تشييع شهيد گفتند :

هركس مي گويد ما نمي توانيم به علي ع برسيم من مي گويم هركس مي خواهد به علي ع برسد پاي در جاي پاي حاج موسي بگذارد تا به علي ع برسد

برادر وخواهر جوان ونوجوان عزيز انچه در قبال ان مجاهدتها وشهادتها بر ما فرض است ايناست كه قدر اين ميراث عزيز و عزيم بدانيم واجازه ندهيم دشمن با طرح جاذبه ها وتعلقات مادي انها را از ما به يغما برد وهمچنان پاي وجودمان را در گل ولاي تعلقات دنيا به دام اندازد و مانع بهره گيري ما از زندگي اين سرداران سر افراز گردد.............

حاج موسي روزهاي بسياري از اخلاص صفا محبت و فضل و حا لات خوش معنوي وروحاني و روحاني

شهيد محراب اته الله مدني كه در سالهاي اختناق ستم شاهي به نوراباد ممسني تبعيد شده بود

بهره گرفت و تلاش كرد كه اموزه هاي خويش را در عمل جلوه سازد

انس با قران و نماز شبش وتوسل به اهل بيت را از همان كودكي در دامان تكليف عاشقانه اش

سردار شهيدحاج موسي در سال ۱۳۴۵ با بعضي از دوستانش وهمفكرانش به منظور تامين

معاش وبه قصد تبليغ راهي نور اباد ممسني شد با سر مايه اندكي كه داشت مغازه محقري به راه انداخت كاسب وحبيب خدا گشت اهل معامله بود ليكن با خدايش خوب معامله كرد . شهيد شد و شاهد بر ما خاكيان در راه مانده.........

حاج موسي شديدا از فروش اجناسي كه باعث تقويت رژيم پهلوي مي شد خودداري مي كرد و تغير محل كارش از اين روستا به ان روستا براي نزديكانش تعجب اور بود چون قبل از اينكه نيت اقتصادي داشته باشد شرايط فرهنگي وسياسي چنين اقتضا مي كرد كه هر از گاهي جهتارشاد مردم تغير مكان دهد

وي با اندك سرمايه اي كه داشت نياز تهدستان و فقيران بر طرف مي كرد .و نمي گذاشت به خاطر عدم

تمكن مالي به دام كمونيستها بيفتند . اود ر كنار كسب وكارش اقدام به پخش كتب مذهبي ورساله حضرت امام مي نمو د وبا مرحوم باقري نژاد همكاري نزديكي در ارشاد اهالي منطقه داشت .

در واقع مغازه او كانون گرمي جهت تبليغ و نشر احكام اسلامي بود ....

او كه خطر كمونيستها در منطقه احساس كرده بود لحظه اي از فعليت عليه انان باز نماندو با تشكيل جلسات مذهبي جلو نفوذ انان گرفت

از اوايل سال ۱۳۵۰كه جو شديد اختناق وسر كوبي توسط سواك در جهت مبارزه با نيرو هاي مذهبي وانقلابي كه رهبري امام را پذيرفته بودنند شدت يافت فعاليتهاي سياسي خودرا اغاز كرد وبا ديگر دوستانش از جمله مرحوم غلامرضا باقري نژاد دامنه فعاليتها گسترش داد

ومدتي فعاليت اقتصادي را ترك كرد وبا علماي وروشنفكران قم و تهران از نزديك ارتباط پيدا كرد

ودر مناسبتهاي مختلف از انان براي ايراد سخنراني دعوت مي كرد .

ادامه فعايتهاي سياسي و ورود شهيد محراب ايت الله مدني به ممسني در اين زمان آنان ميزبان حضرت آيت الله مدني مي شوند اوبا پيغام شهيد مدني به مسافرخانه نورآباد مي رود چرا كه گفته بودند ايشان سراغ شما را گرفته است حاج موسي سراسيمه به مسافرخانه مي رود و خود را معرفي مي كند ايت الله دست ايشان را مي فشارد و او را در بغل گرفته و تا چند لحظه رها نمي كند و زمزمه اي در گوش او سر مي دهد .....

ساواك كه منتظر ورود شهيد مدني به تبعيدگاه بود با شنيدن خبر ورود ايشان و اسكان در منزل حاج موسي و ديگر دوستان به وحشت افتاده و حاجي را تهديد مي كند ايت الله مدني بالاخره مدتي بعد در منزل مسجد امام سجاد(ع) كه قبلا خريداري شده بود اقامت نموده با ورود ايشان فعاليت نيروهاي انقلابي شهرستان و حتي شهرستانهاي مجاور اوج مي گيرد و حاج موسي به عنوان امين رابط شهيد مدني با روحانيوني چون ايت الله يزدي

ايت الله موسوی تبریزی و ايت الله دستغيب و ديگر علما و روشنفكران در قم يزد تهران همدان و شيراز مي گردند عناصر منحوس پهلوي شرارا با ارسال گزارش به تهران و شيراز حضور شهيد مدني را در جمع انقلابيون منطقه خطر آفرين اعلام كردند به ناچار رژيم نيز ايت الله مدني را تبعيد كرده و حاج موسي و حاج اسدي و ديگر همراهان نيز دستگير روانه زندان كازرون و شيراز م ينمايند .....

پيروزي انقلاب و تشكيل سپاه

حاج موسي بالافاصله پس از پيروزي انقلاب با همفكري دوستانش اقدام به تشكيل سپاه نمود و جبهه جديدي را عليه گروهكها خان و فئدالها تدارك ديديند او پاسدار شد و جان بركف خويش را وقف نظام انقلاب نمود

حضور در جبهه و تشكيل لشكر المهدي

حاج موسي كه در اولين روزهاي جنك در تبريز نزد ايت الله مدني بود سراسيمه با حاج اسدي عازم اهواز شده و با ديگر دوستان و همرزمان تيپ المهدي را بنيان نهادند شهيد حاج موسي لباس بسيجي پوشيد و آماده جنگ با دشمن بيرون ميشود و اكثر عملياتها شركت نمود او در عمياتهاي متعددي نيز مجروح شد اما نگذاشت حتني نزديكترين افراد خانواده از اين امر مطلع شوند تمامي بچه هاي جنگ مخصوصا لشكر المهدي حاج موسي را كاملا مي شناختند و او را استاد اخلاق خويش مي دانستند در امورات بيت المال بسيار حساس بود او كه خانواده اش از اول شروع جنگ به اهواز برده بود حاضر نشد حتي براي يك بار از امكانات دولتي استفاده كند آري او از اولين روزهاي جنگ تا اخرين لحظات شهادت كنار بسيجيان غريب و مظلوم به مبارزه پرداخت و بي ريا خالصانه و عاشقانه اداي دين كرد

حاج اسدي فرمانده لشكرالمهدي در اين باره مي گويد اين شهيد عزيز ما مظلوم و گمنام بود در عين اينكه تمام امور لشكر را به تنهايي مي چرخاند اما هيچ جا حاضر نبود اسمي از ايشان برده شود وقتي ما از تبليغات لشكر يك عدد فيلم ايشان را خواستيم اصلا وجود نداشت

شهادت آرزوي نيلگون حاج موسي

سردار شهيد حاج موسي به تعبير حجت الاسلام پناهي فقيه جبهه بود پس از شكسته شدن حصر آبادان از فرماندهي كل سپاه لوح تقدير گرفت و عليرغم داشتن سمت خاص به عنوان يك بسيجي در همه عملياتها شركت جست و پس از سالها مبارزه مستمر و تعطيل ناپذير به سوي رحمت الهي پر كشيد و در تاريخ 28/12/66

پاسدار جانباز عبدالصمد رضازاده

با كفار و مشركين كارزار كنيد و آنان را به قتل برسانيد و هر كجا آنانرا بيابيد از شهرشان برانيد چنانكه شما را از وطن آواره كردند و فتنه گوي كه آنان كنند از جنگ سخت تر است و فساد ش بيشتر است اي خداوند اين بنا تو و براي رضاي تو دست از خاندان و اولاد و حيات خويش كشيدم و براي پيوستن به اول كاروان شهدا به جنگ با كفار آمده ام تا دين خويش را به امام امت و دين اسلام و امت شهيد پرور اسلام انجام دهم و آمد ه ام تا به جانيان خائن و روبه صفتان بفهمانم كه تا يك سرباز شير صولت اسلامي باقي است براي پياده كردن قسط و عدالت اسلامي از جان و مال خويش مضايقه نخواهم كرد دشمن بايد بداند كه اين بنده و امثال بنده نيز كه رعب و وحشت در ، دلشان ايجاد كرده بلكه نيروي لايزال الهي است كه قدرت و ايمان به آنان عطا نموده تا عليه كفر و الحاد بشورد .

اي خداوند تو كه نعمت جهاد را بما ارزاني داشتي از تو ميخواهم كه از عمر ما بكاه و بر عمر امام عزيزمان بيفزا و اسلام و سربازان شجاعش را موفق و منصور بدار .

اي امت مسلمان : ما از جان خود سير نيستيم و آرزو داريم كه در تمام جبهه به ويژه در ركاب حضرت امام زمان (عج) زنده بوده و بجنگيم ولي در اين موفقيت كه ناموس و مملكت و قرآن ما به مخاطره افتاده بر ما واجب ميشود كه از شرف و حيثيت و مملكت اسلامي خود دفاع نمائيم .

اي خواهر و اي برادر :

برايم گريه نكنيد و اشك نريزيد پيراهن سياه نپوشيد زيرا براي اينها كشته نشده ام براي بقاي اسلام و براي بيداري بيخبران و بيخردان كشته شده ام و براي رضاي خدا جان خويش را مي دهم و از خداوند ميخواهم كه بما اجري دهد و به فرزندانم سفارش ميكنم كه :

رهبر عزيزم را تنها نگذاريد و جايم را در جبهه پر كنيد و براي رسيدن به پيروزي نهائي از هيچ گوششي دريغ ننمائيد و خداوند خود ميتواند انتقام را از ملحدان و كافران بگيرد .

ولي خداوند ميخواهد ما را امتحان پيروز بيرون بياييم .

و از همه خواهران و برادرانكه حق برگردن من دارند مرا حلال كنند .

از همه شما التماس دعا دارم و خداوند از سر تقصيرات ما بگذرد .